Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Dwie reguły praktyczne w trakcie uczenia się

Znajomość pewnych ważnych właściwości bodźców istotnych dla uczenia się rozróżnień umożliwia nam sformułowanie następujących reguł praktycznych, które są przynajmniej względnie i w przybliżeniu prawdziwe: 1) uczyń bodźce tak wyróżniającymi się, jak tylko możesz, oraz 2) nadaj bodźcom tyle znaczenia, ile tylko możesz.

Uczyń bodźce tak wyróżniającymi się, jak tylko możesz Reguła ta ma większe zastosowanie do przedmiotów lub zdarzeń, które mają charakter względnie arbitralny, niż do materiału mającego potencjalnie więcej znaczenia. Uczenie się, rozróżnianie i przechowywanie w pamięci względnie arbitralnego materiału jest przede wszystkim kwestią powtarzania. Można je uczynić skuteczniejszym powodując, aby każdy bodziec „wyróżniał się”, stał się odmiennym czy „różnym” od innych bodźców. Dobrym sposobem dokonania tego jest uwypuklenie środkami fizycznymi istotnych różnic między bodźcami wzrokowymi czy słuchowymi. Także zaangażowanie zmysłów pozwala uczącemu się skupić uwagę na wyróżniających się cechach bodźców, a ignorować cechy mniej istotne. Dzięki temu jest mniej rzeczy do nauczenia się, rozróżniania i pamiętania. Kilka przykładów pozwoli mi lepiej wyjaśnić, co mam na myśli.

Stosunkowo łatwo można się nauczyć rozróżniać drogowe światła sygnalizacyjne, ponieważ zwykle mają one ostro kontrastowe barwy. Nieprzypadkowo stosuje się tu barwy różniące się tak wyraźnie, jak czerwień i zieleń i umieszcza się je konsekwentnie w tym samym położeniu, czerwone światło na górze a zielone na dole.

Dzwonki alarmu pożarowego zupełnie łatwo jest odróżnić od szkolnego dzwonka na przerwę, jeśli dzwonki te różnią się bardzo natężeniem lub wysokością dźwięku, albo układem sygnałów. Dźwięk syreny wszyscy łatwo odróżniają od innych codziennych dźwięków, ponieważ jest do nich zupełnie niepodobny.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.