Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Instytut Stosunków Międzyludzkich

Ta gotowość do zmieniania i rozszerzania obwodowej części teorii, przy jednoczesnym utrzymywaniu pewnych centralnych założeń i pojęć, przejawia się wyraźnie w pracy wielu uczniów Hulla. Zgodnie z tym punktem widzenia nie będziemy się starali przedstawić szczegółowo teorii Hulla, lecz skoncentrujemy się na pracach, które podejmowano w celu takiego zmodyfikowania i rozwinięcia tej teorii, by dotyczyła zachowania najbardziej interesującego dla psychologa osobowości. Wybitnym przykładem wyprowadzonej w ten sposób teorii jest koncepcja Dollarda i Millera, której poświęcimy najwięcej uwagi w tym rozdziale. Prace wielu innych autorów także zasługują na wzmiankę, lecz ograniczone miejsce pozwoli nam streścić krótko poglądy tylko kilku z nich: Eysencka i Wolpego, Seligmana i Bandury.

Zanim przejdziemy do szczegółów tych teorii, warto powiedzieć kilka słów o Instytucie Stosunków Międzyludzkich (Institute of Humań Relations) na Uniwersytecie Yale. Instytut ten został utworzony w 1933 roku pod kierunkiem Marka Maya w celu osiągnięcia ściślejszej współpracy i integracji psychologii, psychiatrii, socjologii i antropologii. Instytut skupiał wszystkie te tradycyjnie odrębne wydziały. Pierwsze dziesięć lat istnienia Instytutu stanowi jeden z najbardziej owocnych okresów współpracy w dziedzinie nauk behawioralnych na uniwersytetach amerykańskich. Aczkolwiek Clark Hull dostarczył tej grupie badaczy podstaw teoretycznych, to jednak w jej działalności psychologia eksperymentalna nie wysunęła się bynajmniej na pierwsze miejsce. Istotny wkład w uformowanie oblicza intelektualnego tej grupy wniosła antropologia społeczna (nauka o społecznych aspektach życia ludzi w społeczeństwach nie znających pisma): duże zainteresowanie budziła też teoria psychoanalityczna, która przyczyniła się do ukształtowania wielu teoretycznych i badawczych koncepcji członków tej grupy.

W ciągu tych dziesięciu lat spora liczba młodych ludzi podnosiła w Instytucie swe kwalifikacje bądź jako uczestnicy studiów podyplomowych, bądź jako młodzi pracownicy naukowi i na nich wszystkich, jak się zdaje, doświadczenie to wywarło silny wpływ. Do wybitnych członków tej grupy należeli: Judson Brown, John Dollard, Ernest Hilgard, Carl Hovland, Donald Marguis, Neal Miller, O.H. Mowrer, Robert Sears, Kenneth Spence i John Whiting. To właśnie Instytutowi Stosunków Międzyludzkich, kierowanemu przez Marka Maya, przenikniętemu ideami Clarka Hulla i ożywionemu twórczą wiedzą wymienionych wyżej uczonych, zawdzięczamy powstanie prac, którymi będziemy się zajmować w tym rozdziale.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.