Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Kierowanie społecznym rozwojem dzieci w szkołach

Szkoła i nauczyciel najlepiej (oprócz domu rodzinnego) oddziałują na uspołecznienie swoich uczniów, jakkolwiek nie ogarniają całości ich kontaktów społecznych. Wprowadzając swoich uczniów i wychowanków w kulturę kraju, w którym żyją, szkoła przekazuje im określoną sumę wiedzy (skrótowe doświadczenie narodu i ludzkości), zaszczepia społeczne i moralne normy postępowania oraz ideały, kształtuje światopogląd, wyrabia postawy i przekonania zgodne z przyjętą w danym kraju ideologią społeczną. W ten sposób szkoła przygotowuje młodych do współżycia i współdziałania w społeczeństwie. Przy właściwym kierowaniu nauką szkolną dziecka i jego zachowaniem społecznym szybko w oczach dziecka zaczyna wyrastać nowy autorytet – nauczyciela, który na terenie szkoły i we wszystkich sprawach z nią związanych zaczyna przerastać autorytet rodziców. Dziecko stara się jak najściślej przystosować do stawianych przed nim w klasie zadań i współdziałać z nauczycielem.

Kierowanie społecznym rozwojem dzieci przebiega w szkołach i klasach nierówno. Najczęściej skupienie uwagi nauczyciela jedynie lub głównie na procesie nauczania i na rozwoju umysłowym uczniów stwarza sytuacje, w których Socjalizacja dzieci dokonuje się samorzutnie, w sposób słabo kontrolowany lub prawie nie kierowany. Nie można liczyć jednak na to, że sam fakt gromadnego pobierania nauki w szkole uspołecznia uczniów w sposób należyty i pogłębiony. Chociaż wykonywanie wspólnych zadań, wspólna praca klasy nad przyswojeniem materiału nauczania ćwiczy niewątpliwie dzieci we współpracy i współdziałaniu, a więc w najważniejszych umiejętnościach społecznego współżycia, sytuacje te jednak same przez się nie wystarczają do pełnego rozwinięcia się i ugruntowania cech społecznych u wszystkich uczniów. W tym kierunku podejmowane muszą być specjalne zabiegi: stawianie dziecku określonych wymagań w dziedzinie współżycia społecznego, wysuwanie konkretnych zadań w tym zakresie, dostarczanie mu różnorodnych doświadczeń społecznych w kontaktach z wychowawcami oraz z kolegami w klasie szkolnej i w innych grupach rówieśniczych. Funkcje uspołeczniania dzieci dzieli szkoła – jak już mówiliśmy – z innymi środowiskami. Wśród nich doniosłe znaczenie odgrywają właśnie formalne i nieformalne grupy rówieśnicze.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.