Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Jak model gier nauczania sprawdza się w praktyce

Pierwszą sprawą jest wyodrębnienie działań i celów. Możemy to osiągnąć poprzez wstępne ustalenie naszych szczegółowych celów dydaktycznych w zakresie tych zasadniczych treści, wobec których pożądane są – zgodnie z naszym zamiarem – i uwaga, i uczestnictwo uczniów. Cele te tworzą podstawę działania (czyli zyjęć w formie gry).

W tym momencie możemy już zastanawiać się nad możliwymi powodami, dla których nasi uczniowie mogliby uczestniczyć w zajęciach tak, by były realizowane cele dydaktyczne. Jest to cel, któremu służą te działania. Pamiętaj, że cel musi być jasno i wyraźnie związany z działaniami – rzecz w tym, by nie był on osiągalny dopóki działania te nie zostaną przeprowadzone w sposób należyty. Co więcej, osiągnięcie celu musi dawać w efekcie doznanie przyjemności, np. uczestniczenie w odnoszeniu sukcesu w jakiejś grze, wygrana lub zyskanie uznania, nagrody, żetonów czy jedzenia.

Jedną z najważniejszych właściwości modelu gier jest to, iż strategia ta może być potencjalnie zastosowana na każdym poziomie kształcenia i w odniesieniu do niemal wszystkich treści tego kształcenia. Jednak w nauczaniu niektórych przedmiotów szkolnych, np. nauk społecznych, w większym niż gdzie indziej stopniu można się posługiwać modelem gier. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że w niektórych przedmiotach działania są o wiele wyraźniej powiązane z celami. Jako istoty społeczne mamy więcej doświadczeń z działaniami i celami związanymi z problematyką nauk społecznych niż z problematyką innych przedmiotów, takich jak matematyka lub nauki przyrodnicze.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.