Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

NERWOWOŚĆ DZIECIĘCA CZ. II

Mając na uwadze najczęściej spotykane zaburzenia czynnościowe u dzieci, na szczególne zainteresowanie zasługuje koncepcja I. P Pawłowa. Spośród innych wyróżnia się ona ponadto tym, że zawiera próbę wyjaśnienia patofizjologicznych mechanizmów oraz ma rozległą podbudowę eksperymentalną. Inni wymienieni autorzy dokonywali zazwyczaj trafnych obserwacji zjawisk występujących w życiu, tworzyli jednak na ich podstawie nazbyt szerokie uogólnienia, dostosowując do przyjętych koncepcji wskazania lecznicze. W laboratoriach Pawłowa wywoływano eksperymentalne nerwice u zwierząt, następnie leczono je, weryfikując przyjęte założenia na etapie powstawania zaburzenia i jego usuwania.

Pawłów zainteresował się głównie trzema nerwicami: neurastenią, histerią i psychastenią. Pierwszą traktował jako nerwicę wspólną człowiekowi i zwierzętom, następne— jako nerwice specyficznie ludzkie. Przyczyn zaburzeń nerwicowych dopatrywał się w nadmiernym natężeniu procesu pobudzenia, bądź w nadmiernym natężeniu procesu hamowania, bądź w nadmiernym natężeniu ruchliwości procesów nerwowych. Neurastenię traktował jako zaburzenie równowagi podstawowych procesów nerwowych: pobudzenia i hamowania. Według Pawłowa spotyka się ją najczęściej u ludzi bez wyraźnej przewagi pierwszego lub drugiego układu sygnałów. Zostały opisane trzy zespoły neurasteniczne, interpretowane jako różne stadia jednego i tego samego procesu chorobowego (Iwanow-Smolenski, 1951). Są to: hiperstenia, patologiczna chwiejność pobudzenia i hipostenia. W pierwszym stadium występuje osłabienie procesu ewolucyjnie najmłodszego, tj. procesu hamowania wewnętrznego. Ulegają osłabieniu wytworzone w ciągu życia hamulce wewnętrzne, które powstrzymują prymitywne reakcje uczuciowe, nieadekwatne w stosunku do wymagań społecznych. Pojawia się nieopanowanie, drażliwość, unoszenie się gniewem. W drugim stadium obniża się proces pobudzenia, kora mózgowa ma podwyższoną reaktywność. szybko jednak występują objawy wyczerpania. Charakteryzuje to stadium patologiczna chwiejność pobudzenia nerwowego, które łatwo powstaje, ale szybko zanika (zjawisko „słabości pobudzeniowej”), chorzy łatwo się męczą, W trzecim stadium przeważają objawy pozakresowego hamowania, chroniącego komórki korowe przed nadmiernym wyczerpaniem i sprzyjającego w ten sposób procesowi rekonstrukcyjnego metabolizmu. Występują objawy „ogólnej astenii’’.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.