Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Niedopuszczenie do wystąpienia reakcji unikania

Jak pamiętamy, przy omawianiu warunkowania klasycznego stwierdzono, że warunkowa reakcja ślinowa wygasa, jeśli po dźwięku dzwonka nie podawano mięsa. Podobnie w rozpatrywanej obecnie sytuacji uwarunkowane klasycznie negatywne właściwości wzmacniające dźwięku brzęczyka zostaną wygaszone, gdy nie następuje po nim wstrząs. Tak więc odkąd te właściwości wzmacniające dźwięku brzęczyka są zredukowane, występowanie reakcji sprawczej powodującej ustanie tego dźwięku jest mniej prawdopodobne, ponieważ reakcja ta jest wzmacniana tylko przez zakończenie działania negatywnego czynnika wzmacniającego, którego siła stopniowo się zmniejsza. Kłopot z tą metodą polega na tym, że wygaszanie takiej reakcji unikania jest często niezwykle powolne. Zwierzę może przeskakiwać przez płotek w ciągu setek lub tysięcy prób po zaprzestaniu wstrząsów (Solomon, Kamin i Wynne, 1953). Podobnie gdyby żołnierza poddawać działaniu bodźców skojarzonych z walką bez następującego po nich bezwarunkowego negatywnego wzmocnienia, to bodźce te straciłyby negatywne właściwości wzmacniające i paraliż lub ślepota zostałyby wygaszone. Jest jednak bardzo mało prawdopodobne, aby żołnierz ów zgodził się dobrowolnie powrócić na linię frontu.

Alternatywny sposób podejścia do tego problemu polega na niedopuszczeniu do wystąpienia reakcji unikania, którą to procedurę nazywa się czasami zatapianiem (flooding – Baum, 1970). Jeśli przegrodę skonstruuje się w taki sposób, że szczur nie może przeskoczyć przez płotek, to brzęczyk będzie podawany bez wstrząsu i warunkowe awersyjne właściwości brzęczyka zastaną szybko wygaszone. Tak samo polecenie żołnierzowi, by powrócił na front pomimo swego paraliżu czy ślepoty, powinno spowodować wygaszenie awersyjnych właściwości bodźców związanych z polem walki.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.