Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Ograniczenie umysłowe – dalszy opis

Na uwagę zasługuje znaczna sugestywność dzieci ograniczonych umysłowo, wyrażająca się m.in. w łatwym przyjmowaniu twierdzeń bez dostatecznego krytycyzmu. W działaniu wykazują one na ogół brak inwencji i samodzielności, czynności ich mają charakter stereotypowy. Przy zadaniach trudniejszych wymagają indywidualnej pomocy. Zaznacza się brak planowości i nieumiejętność zorganizowania sobie pracy. Brak perspekty- wizmu wyraża się również w nieokreśloności planów życiowych. Niekiedy jednak dzieci te wykazują dużą zaradność praktyczną i przebiegłość.

Przy zadaniach nowych i nieznanych dzieci ograniczone umysłowo posługują się najczęściej metodą prób i błędów, nie wykorzystując w sposób właściwy doświadczeń własnych i pomocy uzyskiwanej od innych osób. Dzięki niezłej niejednokrotnie pamięci mechanicznej opanowują wreszcie zadanie, jednak każda nieznaczna jego modyfikacja powoduje nowe trudności i. wymaga wyuczenia się — znowu często poprzez próby i błędy’—nowych reakcji.

Wypowiedzi dzieci ograniczonych umysłowo są ubogie zarówno pod względem formy, jak i treści. Dzieci te operują niewielkim zasobem słów. Często występuje stereotypowość, powtarzanie w sposób niezmienny wyuczonych zwrotów, bez uwzględniania sensowności ich powiązań. W wypowiedziach często daje się zauważyć brak ujęcia całościowego i wpływu modyfikującego jednych wypowiedzi na treść innych. W warunkach laboratoryjnych obserwowano np. 8-letniego chłopca ograniczonego umysłowo, który w pewnej powtarzającej się w ciągu szeregu dni sytuacji zdawał w sposób stereotypowy błędne relacje, dotyczące rozwiązywanego zadania i swoich czynności. W innej sytuacji zrozumiał istotę praktycznie rozwiązywanego już zadania i zdawał relacje prawidłowo. Zadanie powtarzano w ciągu szeregu następnych dni, a chłopiec udzielał odpowiedzi prawidłowych lub nieprawidłowych zależnie od sytuacji, w jakiej padało pytanie. Na uwagę zasługuje fakt, że pytania celowo formułowane były w obydwu sytuacjach w jednej i tej samej formie i że sytuacje te oddalone były od siebie w czasie zaledwie o kilka lub kilkanaście minut. Aczkolwiek wypowiedzi były sprzeczne, chłopiec nie dostrzegał tego i powtarzał w sposób stereotypowy formuły, których nauczył się uprzednio. Nie dostrzegał również niezgodności jednej z relacji z tym, co rzeczywiście wykonywał (Włodarski, Mackiewiczowa, 1957).

Na ogół zachowanie dzieci ograniczonych umysłowo odznacza się małą plastycznością. Zdobyte wiadomości i umiejętności w niewielkim tylko stopniu wpływają na siebie wzajemnie i na przebieg bardziej złożonych czynności, co szczególnie daje się zauważyć w sytuacjach nowych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.