Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Podstawowe założenia dotyczące uczniów

Teraz, kiedy masz już pewne ogólne pojęcie o tym, co oznacza uczenie się opanowywania, zapoznamy się bliżej z podstawowymi założeniami, na których opiera się ta metoda i zobaczymy, w jaki sposób moglibyśmy się nią posługiwać. Jedno z pierwszych założeń głosi, że większość uczniów może opanować to, czego musimy ich uczyć, i że naszym obowiązkiem jako nauczycieli jest znalezienie takich sposobów, które umożliwią naszym uczniom dokonanie tego.

Jak wskazuje Bloom (1968), nie takie jest typowe założenie przyjmowane Podstawowe przez nauczycieli rozpoczynających nowy rok nauki czy kurs nowego przed- metody miotu, ponieważ: „Każdy nauczyciel rozpoczyna nowy rok (lub kurs) z ocze- opanowywania kiwaniem, że mniej więcej trzecia część jego uczniów nauczy się zadowa- t0″‘ lająco tego, czego ma on ich uczyć. Oczekuje on też, że mniej więcej trzecia część spotka się z niepowodzeniem, lub z ledwością da sobie radę.

I wreszcie spodziewa się, że ostatnia trzecia część uczniów nauczy się dużo z tego, czego ma ich uczyć, lecz nie tyle, by można kh było uznać za « dobrych uczniów»”. Oczekiwania te opierają się na założeniu, że uzdolnienie czy zdolność do uczenia się jest taką cechą uczniów, która ma rozkład normalny14.

„Normalny rozkład” jednej cechy czy właściwości (takiej jak wysokość lub ciężar ciała u ludzi, czy też długość liścia dębowego) oznacza, że w większości przypadków (obserwacji, pomiarów) uzyskuje się wartości „przeciętne”, w niewielkim procencie przypadków – wartości niższe od przeciętnych, i w niewielkim – wyższe od przeciętnych. Jest to rozkład, którego należy oczekiwać, gdy liczba obserwacji jest nieskończona i gdy zależą one jedynie od przypadku – trudno ten rozkład uznać za możliwy do zaakceptowania, gdy chodzi o powodzenie w nauce! 135

Jednakże zarówno Bloom, jak i Carroll argumentują, że w odniesieniu do nauki szkolnej uzdolnienie czy zdolność do uczenia się najlepiej jest uważać za funkcję sposobności do uczenia się (czasu poświęconego na skupienie uwagi na zadaniu oraz jakości nauczania). Zakładają oni, że jeśli jakość nauczania jest optymalna dla każdego ucznia, i jeśli każdy uczeń skupia uwagę na zadaniu przez czas, jaki jest dla niego niezbędny do opanowania tego zadania, to wówczas rozkład osiągnięć uczniów nie będzie rozkładem normalnym. Będzie to rozkład lepszy – większość uczniów, jeśli nie wszyscy, opanuje to zadanie. Ponadto zależność między uzdolnieniem, takim jak się je powszechnie definiuje, a osiągnięciami będzie niewielka lub żadna. Uzdolnienie w tym ujęciu to po prostu ilość czasu, jakiej dany uczeń potrzebuje, aby się nauczyć, gdy nauczanie jest optymalne. Rys. 4-5 pomoże lepiej wyjaśnić to, o czym tu mówiliśmy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.