Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Potrzeba u Lewina

Wzrost napięcia, czyli wyzwolenie energii w regionie wewnętrzno-osobistym jest spowodowane wzbudzeniem potrzeby. Potrzeba może być stanem fizjologicznym, takim jak głód, pragnienie lub seks: może być pragnieniem czegoś, na przykład posady lub partnera seksualnego: może też być zamiarem zrobienia czegoś, na przykład ukończenia zadania lub pójścia na umówione spotkanie. Potrzeba jest więc pojęciem motywacyjnym, równoważnym takim terminom, jak motyw, pragnienie, popęd czy impuls.

Lewin powstrzymuje się od systematycznego omówienia natury, źródła, liczby i rodzajów potrzeb, ponieważ nie jest on wcale zadowolony z tego pojęcia. Sądzi on, że w końcu termin potrzeba zostanie usunięty z psychologii na rzecz jakiegoś dogodniejszego pojęcia, bardziej obserwowalnego i mierzalnego. Nie uważa też, że warto zestawiać listę potrzeb, co czyni tak wielu psychologów. Po pierwsze, lista taka byłaby prawie nieskończonej długości, a po drugie, jedyną rzeczą, jaka naprawdę liczy się w opisie rzeczywistości psychologicznej, jest przedstawienie tych potrzeb, które rzeczywiście istnieją w danej chwili. Są to jedyne potrzeby, które wywołują skutki. Na poziomie abstrakcyjnym można powiedzieć, że każdy może odczuwać głód, lecz tylko wtedy, gdy popęd głodu rzeczywiście zaburza równowagę danej osoby, trzeba go uwzględnić.

Nie ulega wątpliwości, że w swej koncepcji potrzeb Lewin reprezentuje stanowisko skrajnie pluralistyczne. Istnieje tyle potrzeb, ile specyficznych i możliwych do odróżnienia pragnień. Ktoś może mieć potrzebę takiego niezwykłego rodzaju befsztyka, jaki podaje się tylko w jednej określonej restauracji, lub potrzebę wysłuchania określonego fragmentu symfonii Sibeliusa w wykonaniu takiej, a nie innej orkiestry. Lewin nie usiłuje zredukować wielu specyficznych potrzeb do jednej ogólnej potrzeby, ponieważ:

Problem pojawiania się potrzeb leży w punkcie styku antropologii kulturowej, psychologii rozwojowej i psychologii motywacji. W jego badaniu przeszkadzają przedwczesne spekulatywne próby usystematyzowania potrzeb przy zastosowaniu niewielu kategorii (1951, s. 280).

Każda potrzeba jest konkretnym faktem i jeśli nie opisze się jej w całej swoistości i we wszystkich szczegółach, to nie będzie można zrozumieć prawdziwej rzeczywistości psychologicznej.

Lewin stwierdza, że w odniesieniu do potrzeb można wyróżnić trzy stany: głodu, nasycenia i przesytu. „Stany te odpowiadają dodatniej, obojętnej i ujemnej wartościowości tych regionów aktywności, które są związane z określoną potrzebą” (1951, s. 282).

Przesyt oznacza, że upragniony uprzednio obiekt lub czynność stały się odpychające wskutek ciągłej styczności z nimi. Jeśli czegoś jest za dużo, powoduje to przesyt i wstręt.

Lewin rozróżnia także potrzeby i quasi-potrzeby. Potrzeba wynika z jakiegoś stanu wewnętrznego, takiego jak głód, podczas gdy ąuasi-potrzeba odpowiada pewnemu specyficznemu zamiarowi, na przykład aby zaspokoić swój głód przez zjedzenie posiłku w określonej restauracji. Lewin sądzi, że potrzeby danej osoby są zdeterminowane w dużym stopniu przez czynniki społeczne (1951, s. 289).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.