Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Poznajmy Johna Watsona- warunkowania klasyczne dzieci

Zdarza się czasami, że proces zmian ulega przyspieszeniu nie tylko dzięki czyimś pracom, lecz w równej mierze dzięki osobowości autora tych prac. Tak było w przypadku Johna B. Watsona (1878-1958), który po- 105 zostając pod wpływem dzieł Pawłowa był niezwykle zagorzałym i energicznym przeciwnikiem psychologii tradycyjnej.

Watson w gruncie rzeczy nie był teoretykiem uczenia się. aczkolwiek przeprowadził kilka eksperymentów opartych na pawłowowskiej koncepcji warunkowania. Być może najważniejszym wkładem, jaki wniósł ten badacz do psychologii – oprócz położenia nacisku na obiektywne metody badania zachowania – było zgeneralizowanie warunkowania pawJowowskiego na ludzi, których badał. Watson utrzymywał, że zachowanie człowieka można wyjaśnić w kategoriach odruchów warunkowych, argumentując, iż nawet złożone typy reakcji są przyswajane dzięki procesowi warunkowania klasycznego.

Najbardziej znany, spośród przeprowadzonych przez Watsona, eksperyment (Watson i Rayner, 1929) pokazuje, w jaki sposób zasady warunkowania klasycznego można wykorzystać do zmodyfikowania pewnych naturalnych reakcji u dzieci. Nieoczekiwany, głośny hałas u większości małych dzieci powoduje cofnięcie się od źródła dźwięku, płacz i krzyk. Watson wybrał tego rodzaju naturalną (niewyuczoną) reakcję do zademonstrowania warunkowania klasycznego u ludzi. Małemu chłopczykowi imieniem Albert pozwolono bawić się z białym szczurem tak długo, dopóki i on i szczur nie zaprzyjaźnili się ze sobą. Następnie, w warunkach eksperymentalnych. gdy Albert bawił się swobodnie ze szczurem, nieoczekiwany, głośny dźwięk zabrzmiał właśnie w chwili kiedy chłopczyk wyciągał rączkę w kierunku szczura. Powtórzyło się to kilka razy. Jak można się było spodziewać. po kilku tego rodzaju próbach widok szczura, nawet bez towarzyszącego mu głośnego dźwięku, zaczął wywoływać reakcję cofnięcia się. płaczu i krzyku. Pierwotnie obojętny, a następnie pozytywny bodziec (szczur) został zmodyfikowany, czyli uwarunkowany w taki sposób, że zaczął wywoływać reakcję cofnięcia się i płaczu, poprzednio wywoływaną jedynie przez bodziec bezwarunkowy (głośny dźwięk).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.