Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

PRODUKCJA I DYSTRYBUCJA ŻYWNOŚCI

Zielona rewolucja, czyli rozwój i zastosowanie nowych technologii w rolnictwie, doprowadziła do znacznego wzrostu produkcji żywności. Ponieważ pozwoliła ona społeczeństwu skoncentrować się na kwestii zaopatrzenia w żywność rosnącej ludności, a nie na próbach ograniczenia jej przyrostu, powszechnie uważa się ją za rozwiązanie problemu postawionego przez Malthusa. Wyhodowanie nowych, wydajnych gatunków zbóż, które było konsekwencją takiego podejścia, zmniejszyło w pewnym stopniu problemy żywnościowe w niektórych rejonach świata.

Oprócz zwiększenia produkcji żywności innym ważnym celem strategicznym polityki ludnościowej jest udoskonalenie jej dystrybucji. Stany Zjednoczone należą do najbardziej wydajnych producentów rolniczych na świecie. W ostatnich latach stworzono szereg programów dystrybucji produktów żywnościowych do krajów potrzebujących. W realizacji tych programów pośredniczą zazwyczaj firmy prywatne, które zakładają pewien zysk: oznacza to, iż produkty te są częściej sprzedawane niż rozdawane. Wiele krajów, które najbardziej potrzebują takich dóbr, nie może za nie zapłacić. A zatem, chociaż istnieją programy dystrybucji żywności po obniżonych cenach lub bezpłatnie, świat stoi przed dylematem moralnym, streszczającym się w pytaniu, kto jest odpowiedzialny za wyżywienie biedniejszych społeczeństw. Poza tym, nawet jeśli żywność dociera do miejsca przeznaczenia (np. do Etiopii), niepokoje polityczne mogą uniemożliwić dostarczenie jej najbardziej potrzebującym. Dyskusje na ten temat trwają w ramach szerszej debaty nad „nowym światowym ładem ekonomicznym”.

Problemem niektórych społeczeństw nie jest zbyt duża, ale zbyt mała liczba ludności. W części krajów europejskich (np. w Danii, Szwajcarii i we Włoszech) wskaźnik urodzeń spadł poniżej poziomu odtwarzalności (tj. poniżej zerowego przyrostu ludności). W społeczeństwach rządy starają się zachęcać do większej liczby urodzeń (polityka pronatalistyczna) za pomocą subwencji finansowych dla każdego następnego dziecka. Inne kraje (np. Związek Radziecki) zapewniają kobietom pełnopłatny urlop macierzyński i za każdym razem gwarantują powrót na poprzednio zajmowane stanowisko.

Polityka pronatalistyczna często wiąże się z problemami władzy i kontroli. Zarówno w obrębie społeczeństwa, jak i w kontaktach między społeczeństwami, uważa się, że siła opiera się na wielkości populacji. W związku z tym społeczeństwa, które pragną nabrać znaczenia, przyjmują postawę i politykę pro- natalistyczną (Wattenberg, 1987).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.