Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Psychologia współczesna

Psychologia współczesna jest nauką samodzielną. Nie jest już uprawiana „mimochodem” przez filozofów lub fizjologów, lecz pozostaje -w rękach psychologów z wykształcenia i działalności. Psychologia korzysta oczywiście, jak wiele innych nauk, z wiedzy dziedzin pokrewnych a nawet nauk stojących od niej daleko, co odnosi się m. in. do matematyki. Ale nie jest to „wzorowanie się” na naukach ścisłych, nikt już nie stara się unowocześnić psychologii przez przenoszenie na jej teren sposobów ujmowania zjawisk właściwych matematyce czy fizyce: „elementy psychiczne” należą do przeszłości. Również nie utrzymały się i takie koncepcje, jak np. system hipotetyczno-dedukcyjny Hulla, głównego przedstawiciela konstruktywizmu. Wprowadzenie matematyki do psychologii, jak to ma miejsce współcześnie, nie służy też nadawaniu pozorów ścisłości przypuszczeniom opartym na potocznej obserwacji i rozważaniach o życiu ludzkim – a tendencje takie nie były obce psychologii dawnej – lecz tak jak i w innych naukach pozwala na pogłębienie wiedzy o faktach, poznawanych za pomocą ścisłych metod, i ułatwia odkrycie nowych prawidłowości.

Stosowanie ścisłych metod badawczych stanowi dalszą, również 2 Psychologia i psychopatologia istotną cechę psychologii współczesnej, jeżeli dodać, że metody te, m. in. testy i eksperyment, służą zwłaszcza do badania osobowości człowieka i jego zachowań w różnych sytuacjach. Ścisłymi metodami posługiwała się już bowiem psychofizjologia Wundta, ale przede wszystkim, jak wiadomo, do badania wrażeń i innych prostych „elementów psychicznych”. Dzisiaj mówimy raczej o „mierzeniu osobowości” (H. J. Eysenck, 1965) i takie określenie nie budzi zdziwienia, a wskazuje na psychologię jako naukę, która zajmuje się osobowością i stosuje metody służące do jej pomiaru. Obok metod standaryzowanych – spełniających ponadto i inne’ warunki stawiane rzetelnym narzędziom pomiaru -: psychologia dzisiejsza wypracowała również fńeiodę typu eksperymentu klinicznego (por. A. J. Bachrach, 1962, 1969: A. Lewicki, 1969: M. B. Shapiro, 1957, 1969). Odgrywa ona skromniejszą, a zarazem inną rolę w stosunku do metod standaryzowanych: ścisłość metodologiczna idzie tu w parze z programowaniem eksperymentu w sposób dostosowany do indywidualnego przypadku.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.