Psychozy afektywne – dalszy opis

Pacjenci z ostrymi stanami depresyjnymi mogą próbować popełnić samobójstwo, nie tyle dlatego, iż nie widzą sensu życia, co raczej wskutek urojeń. Przeciwieństwem tych dramatycznych objawów choroby jest prostszy typ depresji, przy której zachowanie pacjenta różni się tylko stopniem nasilenia od normalnych reakcji ludzi starych w przypadku spotykających ich nieszczęść, takich jak wdowieństwo czy choroba lub inne formy stressów. Pacjenci tej kategorii stają się powolniejsi w swym działaniu, myślach i mowie. Występują u nich objawy obstrukcji, cierpią na bezsenność, koncentrują myśli na stanie swego zdrowia, są niepewni o własny los. Oczywiście, starość może ujawnić i pogłębić istniejące skłonności nerwicowe: u starych ludzi często spotyka się zwykłe objawy neurotyczne: niepokój, agresywny egoizm, okresowe depresje i chorobliwe zainteresowanie funkcjami organizmu. Wielu chorych psychicznie pochodzi z niższych warstw społeczno-ekonomicznych. Należą do ludzi biednych, są źle ubrani i mają złe warunki mieszkaniowe, są fizycznie słabi. Te niekorzystne warunki życia pogłębiają uczucia apatii i beznadziejności, spowodowane chorobą.

Depresje czynnościowe występują zwykle w sposób nagły bez wcześniejszych oznak chorobowych, natomiast depresje powstające w wyniku uszkodzeń mózgu narastają stopniowo, a rozpoczynają się od wystąpienia objawów łagodnych. Na początku pojawia się np. obniżenie poziomu intelektualnego, osłabienie pamięci niedawnych zdarzeń, roztargnienie i dezorientacja: ludzie ci ograniczają swe życie osobiste i towarzyskie, ich wrażliwość tępieje, stają się bardziej gruboskórni.

Przebieg depresji, która jest wtórnym skutkiem uszkodzeń mózgu, również wykazuje wahania. Depresje te mają bardziej „powierzchowny” charakter i zwykle ustępują, gdy choroba mózgu pogłębia się i występuje stan otępienia. Czasem rozwój choroby psychicznej jest przyśpieszony przez chorobę somatyczną, poprzednio nie ujawnioną, np. choroby serca lub nerek, lub chorobę zakaźną. Może to powodować wtórne objawy psychiczne, które komplikują obraz kliniczny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *