Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Reguły rozwoju dotyczące genów i ich działania

Wszystko to, czego dowiedzieliśmy się na temat genów i ich działania w związku z rozwojem można przedstawić w postaci następujących reguł nadrzędnych :

– Podstawowa reguła działania genów: Zasadniczą funkcją działania genów jest wytwarzanie tysięcy rodzajów białek, które służą jako podstawowy materiał budulcowy komórek oraz działają jako specyficzne enzymy w większości biochemicznych reakcji życiowych.

– Reguła ogólności: Działanie genów jest w zasadzie takie samo u wszystkich żywych organizmów.

– Reguła ogólnej plastyczności: Żywe organizmy posiadają potencjał genetyczny o wiele większy od tego, który zwykle ujawniają.

– Reguła malejącej elastyczności : Ogólna plastyczność potencjału genetycznego maleje z wiekiem i przy braku ćwiczenia.

– Reguła uzupełnienia: Wstępnie zaprogramowane mechanizmy genetyczne są niepełne (zwłaszcza u człowieka) i muszą być uzupełnione przez doświadczenie.

– Reguła szczególnej wrażliwości czyli okresów wrażliwości: Działanie genów najsprawniej przebiega w określonych przedziałach czasowych.

– Podstawowa reguła sprzężenia zwrotnego: Działanie genów ustaje lub ulega modyfikacji pod wpływem bodźców, generowanych lub przenoszonych przez systemy sprzężenia zwrotnego.

– Reguła rodzajów działania genów: Istnieją dwa główne rodzaje działania genów – proaktywne, czyli wstępnie zaprogramowane, oraz reaktywne, czyli modyfikowane przez doświadczenie.

– Reguła wzrastającej reaktywności: We wczesnych fazach sekwencji rozwojowej i filogenezy działanie genów jest głównie proaktywne. Stopniowo staje się ono coraz bardziej reaktywne.

– Reguły rozwoju dotyczące doświadczenia

Reguły rozwoju dotyczące genów i ich działania cz. II

– Reguły nadrzędne rozwoju, w których podkreśla .się rolę doświadczenia, / 48 brzmią następująco:

– Podstawowa reguła doświadczenia: Podstawową funkcją doświadczenia w rozwoju jest dostarczanie stymulacji niezbędnej do wywołania działania genów.

– Reguła habituacji: Aby doświadczenie było skuteczne, musi się ono zmieniać w czasie.

– Reguła uzupełniania się działań: Doświadczenie jest najskuteczniejsze wówczas, gdy uzupełnia działania wstępnie zaprogramowanych mechanizmów.

– Reguła zgodności: Aby doświadczenie skutecznie stymulowało działanie genów, musi ono być właściwego rodzaju.

– Reguła właściwej synchronizacji: Doświadczenie najskuteczniej stymuluje działanie genów wtedy, gdy występuje w określonych przedziałach czasowych.

– Reguła ćwiczenia: Wpływ doświadczenia na działanie genów staje się bardziej trwały dzięki powtarzaniu.

– Reguła transferu: Zdolność do dalszego rozwoju oraz efektywność tego rozwoju zmieniają się zależnie od doświadczenia: stają się funkcją.

– Reguły rozwoju dotyczące interakcji genów z doświadczeniem

– Większość reguł nadrzędnych rozwoju pasuje właśnie do tej kategorii. Jednakże wymienione tu reguły będą oczywiście pokrywać się do pewnego stopnia z tymi, które już wymieniliśmy. Ponieważ interakcja implikuje działanie w czasie, większość podanych tu reguł wiąże się z pojęciem procesu.

– Podstawowa reguła interakcji: Rozwój jest ciągłym, uporządkowanym i podlegającym określonym zmianom następstwem zmian strukturalnych i funkcjonalnych, które zachodzą w czasie w żywym organizmie wchodzącym w interakcje ze swym środowiskiem.

– Reguła wzajemnego sprzężenia zwrotnego, czyli akcji i reakcji: Proces rozwoju wymaga nieustannych i zmiennych interakcji jednostek ze swym środowiskiem.

– Reguła rosnącego opóźnienia sprzężenia zwrotnego: Rozwój przebiega w kierunku zmniejszania się sztywności i natychmiastowości reakcji.

– Reguła postępującej internalizacji: Zachowanie poznawcze rozwija się od stanu wstępnie zaprogramowanego poznania odruchowego do zamierzonego poznania refleksyjnego (rozumowego).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.