Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

ROZWÓJ MOTORYCZNY W WIEKU SZKOLNYM

W młodszym wieku szkolnym zarówno .zjawiska typowe, jak 1 odbiegające od średniego poziomu rozwoju szczególnie wyraźnie występują w sferze motorycznej, w której rozwój fizyczny i psychiczny zazębiają się tak silnie, że bywa ona określana jako sfera psychomotoryczna.

Rozwój ruchów wykonywanych z udziałem świadomości zaczyna się – jak widzieliśmy’-już w pierwszych tygodniach życia. W okresie dzieciństwa i młodości nasila się i nie przestaje odgrywać roli w ciągu całego życia człowieka. Rozwój psychomotoryczny dzieci (i nie tylko dzieci) można rozpatrywać od strony rozwoju uzdolnień, tj. wrodzonych możliwości w zakresie wykonywania czynności ruchowych, i od strony sprawności psychomotorycznych, których poziom ściśle determinują ćwiczenia. Zarówno uzdolnienia, jak i sprawności ulegają zmianom, przy czym uzdolnienia ruchowe rozwijają się w miarę fizycznego i umysłowego rozwoju człowieka (i w związku z nim), a poziorri sprawności pozostaje w zależności od’ czasu, intensywności i jakości ćwiczenia (Geblewiczowa, 1970).

Można mierzyć cechy psychomotoryczne oraz określać różnice w zakresie uzdolnień ruchowych między dziećmi i ustalać wiek ruchowy dziecka. Szczególnie przydatna w tym względzie, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci do lat 10, jest skala psychologa i neurologa radzieckiego, N. Oziereckiego, opublikowana w r. 1923 i wcześnie przyswojona polskiej literaturze psychologicznej13. W Polsce empirycznie sprawdził i udoskonalił tę skalę A. Barański14. Uzdolnienia ruchowe są złożone, J. Pieter utożsamia je z inteligencją motoryczną jako ogólnym uzdolnieniem ruchowym, na które składają się odrębne zdolności elementarne. Za najistotniejsze funkcje ogólnej ruchliwości Pieter uważa: siłę, wytrzymałość, szybkość reakcji ruchowych, koordynację statyczną, koordynację dynamiczną, pamięć i wyobraźnię inotoryczną, ekonomię ruchu1S. W charakterystyce zaś sprawności motorycznej rozróżnia się sprawność ruchową i ogólną sprawność fizyczną. Sprawność ruchową mają charakteryzować: wszechstronne opanowanie ciała, duży zakres podstawowych nawyków ruchowych, nabyte w toku wielostronnego ćwiczenia układu ruchowego. Za wystarczający sprawdzian sprawności ruchowej uważa się opanowanie naturalnych form ruchu – ruchów loko- mocyjnych, rzutnych, skocznych, skłonów, zgięć, wyprostów, podporów, zwisów itp. Natomiast do sprawnych fizycznie zalicza się ludzi „silnych, szybkich, zręcznych w ruchowych czynnościach, niezależnie od budowy ich ciała,-prawidłowości rozwoju i od potencjału ich rozwojowych możliwości”lł.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.