Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Samodzielne pokonywanie przez dziecko trudności

Uświadomienie sobie przez dziecko własnych pragnień i celów znajduje swój wyraźniejszy przejaw w pierwszych sformułowaniach słownych: „ja chcę”, „ja nie chcę”, którym towarzyszy zazwyczaj wyraźna mimika i gestykulacja. Sprzeciwy dorosłych, stojących na przeszkodzie do realizacji upragnionego celu, wywołują w tym okresie gwałtowny protest dziecka, które często upiera się przy swych żądaniach, akcentując je nierzadko krzykiem i dostosowanymi do sytuacji ruchami.

Samodzielne pokonywanie przez dziecko trudności powstających na drodze do realizacji celu jest niezbędnym warunkiem kształtowania się w działaniu początków jego osobowości, nie jest to jednak warunek wystarczający. Podobnie bowiem, jak trzeba nauczyć się wykonywania różnych ruchów i czynności, tak samo nauczyć się trzeba powstrzymywania się od ich wykonywania w określonych sytuacjach. Podczas gdy do wykonania danego ruchu niezbędna jest określona siła procesu pobudzenia, to do powstrzymania się od wykonania tegoż ruchu przy .istniejącym już pobudzeniu niezbędne jest wystąpienie procesu hamowa- n i a. Proces hamowania wyraża się w zachowaniu dziecka tym, że będzie ono zdolne powstrzymać swoją reakcję ruchową (bądź też słowną), powstałą w odpowiedzi na pobudzenie pochodzące bądź ze środowiska zewnętrznego, bądź też z samego organizmu dziecka, z tzw. środowiska wewnętrznego. Pierwsze objawy powściągu występują już w wieku niemowlęcym: dopiero jednak w okresie poniemowlęcym powstają w układzie nerwowym dziecka takie stosunki między procesami pobudzenia i hamowania, które umożliwiają nie tylko dalszy, szybki rozwój ruchów docelowych, lecz stwarzają również fizjologiczną podstawę dla reakcji hamulcowych.

Dzieckc w 2 r.ż. zaczyna rozumieć słowny zakaz: „nie wolno”. Nie zawsze jednak „siła hamulcowa” tego zakazu jest tak duża, aby zrównoważyć silne pobudzenie wywołane atrakcyjnymi dla dziecka przedmiotami czy sytuacjami. Siłę zakazów słownych wzmacnia nieraz skutecznie gest i mimika dorosłego. Często własne przykre doświadczenia dziecka powstrzymują je od wykonania zabronionych przez dorosłego czynności. Nie w każdym jednak wypadku można dziecku pozwalać na gromadzenie tego typu doświadczeń. W wielu bowiem sytuacjach grożą one jego zdrowiu, a nawet życiu. Dlatego też tak ważna w okresie poniemowlęcym jest właściwa organizacja życia dziecka i jego najbliższego otoczenia. Tylko bowiem na tle prawidłowo ukierunkowanej aktywności zabawowej dwu- i trzylatka, w pomieszczeniu zapewniającym dziecku swobodę poruszania się i naturalnego dążenia do osiągalnych celów, można powoli i stopniowo, choć jednocześnie konsekwentnie i stanowczo, rozwijać jego zdolność do reakcji hamulcowych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.