Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Skinner na tle innych psychologów – kontynuacja

Chociaż Skinner kładzie nacisk na badanie indywidualnych organizmów i prostych reakcji, to jednak zakłada on, że wyniki takich badań odznaczają się dużym stopniem ogólności. Pisze on: Uważam że właściwości dynamiczne zachowania sprawczego można badać na pojedynczym odruchu (lub co najwyżej tylko na tylu, ile potrzeba do sprawdzenia ogólnej stosowalności wyników”) (Skinner, 1938, s. 45-46). Skinner sądzi, że zostaną odkryte te same ogólne zasady zachowania, niezależnie od tego, jaki organizm, bodziec, reakcję i czynnik wzmacniający eksperymentator wybierze do badań. Tak więc gołąb i laboratorium dostarczają paradygmatu, który można następnie ekstrapolować i rozciągnąć na bardzo szeroki zakres innych organizmów i sytuacji.

Z tym ostatnim stwierdzeniem zgodny jest fakt, że sposób podejścia Skinnera do badań nad zachowaniem, ustalone przez niego prawa, a także jego techniki stosowano w szerokim zakresie w praktyce. Skinner i jego uczniowie zajmowali się z powodzeniem problemami praktycznymi, takimi jak sterowanie rakietami (Skinner, 1960), technika kosmiczna (Rohles, 1966), behawioralne testowanie leków psychotropowych (Boren, 1966), technika kształcenia (Skinner, 1968), kształtowanie eksperymentalnych kultur czy społeczeństw (Skinner, 1961), leczenie psychotyków, dzieci autystycznych oraz upośledzonych umysłowo (Krasner i Ullmann, 1965) oraz rozwój dziecka (Bijou i Baer, 1966). Widzimy więc, że chociaż pod pewnymi względami Skinner jest „najczystszym” teoretykiem spośród wszystkich tu rozpatrywanych, to z drugiej strony jest on także teoretykiem, którego prace znalazły bardzo szerokie zastosowanie w rozmaitych dziedzinach zachowania.

Wspomnieliśmy już o genezie i ogólnych cechach rygorystycznych sformułowań Skinnera, obecnie zaś rozpatrzymy jego koncepcje i ich zastosowania bardziej szczegółowo.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.