Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Techniki eksperymentalne o cechach mieszanych

Pomiędzy klasycznymi technikami eksperymentalnymi typu laboratoryjnego a technikami w pełni naturalnymi wyróżnić można szereg typów technik badawczych o charakterze mieszanym.

W wielu badaniach, przeprowadzonych podobnie jak klasyczny eksperyment laboratoryjny w izolowanym pomieszczeniu, bodźce eksponowane są nie przez aparaty, lecz przez eksperymentatora. Zadaje on dziecku pytania, podaje instrukcje czy też demonstruje odpowiedni materiał (np. różne obrazki, sytuacje problemowe itp.). Niekiedy sam eksperymentator nie zaś przyrząd, rejestruje zachowanie się dziecka (notuje jego odpowiedzi, dosłownie czy za pomocą umownych znaków, czas, po jakim wystąpiły – ‚posługując się zegarkiem lub stoperem), przebieg zaćhowania się dziecka czy też inne interesujące go dane. W badaniach tego rodzaju brak jest pełnej kontroli nad stosowanymi sytuacjami eksperymentalnymi oraz nad zachowaniem się dziecka. Eksperymentator może np. wypowiadać instrukcję w różny sposób (wolniej lub szybciej, z różnym zabarwieniem uczucio- wym), pomimo dążenia, aby sposób ten był zawsze jednakowy. Notując zachowanie się dziecka może popełnić błędy znacznie większe niż w wypadku obiektywnej rejestracji reakcji dziecka za pomocą aparatu. Sam wreszcie eksperymentator może wpływać na zachowanie się dziecka swym własnym zachowaniem się, z którego często nie zdaje sobie sprawy (reagując np. bezwiednie na wypowiedzi dziecka takimi uwagami, jak: „aha”, „uchu”, „hm”, „dobrze”, czy też mimiką: zdziwioną, aprobującą itp.).

W przypadkach opisanych wyżej eksperymentator rezygnuje z pełnej kontroli w eksperymencie. Może jednak w zamian używać takich bodźców i sytuacji, których aparat nie jest wystanie eksponować, może też zarejestrować więcej, niż zdolny jest to zrobić aparat. Może wreszcie dostosować sposób swego postępowania do zachowania się dziecka, co tylko w bardzo niewielkim zakresie zdolne są robić aparaty. Mam tu na myśli dostosowywanie np. czasu, kiedy zada następne pytania, do czasu odpowiedzi dziecka na pytanie poprzednie, uzależnienie momentu, w którym zaprzestanie przedstawiać coraz to trudniejsze zadania, od rodzaju odpowiedzi dziecka itd.

Niekiedy dostosowanie zachowania się badacza do zachowania się dziecka posunięte jest jeszcze dalej. Eksperymentator modyfikuje mianowicie jakość stosowanych bodźców w zależności od reakcji dziecka. Jako przykład może tu służyć wywiad czy rozmowa na określony temat, przeprowadzane według pewnego planu i zmierzające do określonego celu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.