Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Teorie stresu rodzinnego – dalszy opis

Wcześniej biologiczną koncepcją stresu zajmował się Bernard, który uważany jest za twórcę prawa „stałości środowiska zewnętrznego” oraz Cannon – autor teorii homeostazy (Terelak 1995 s. 20 i nn.).

Obok koncepcji biologicznych istnieje cały szereg koncepcji psychologicznych stresu. Istnienie wielu koncepcji psychologicznych stresu pociąga za sobą konsekwentnie istnienie różnych definicji stresu (Reykowski 1966: Lazarus 1986 s. 2 i nn.). Jedną z nich jest koncepcja psychosomatyczna. Do podstawowych założeń tej koncepcji należą następujące stwierdzenia:

– 1) istnieją fizjologiczne korelaty emocji oraz zależności między intensywnymi i długotrwałymi emocjami a zdrowiem somatycznym,

– 2) zakłada się jedność psychosomatyczną, która mówi o tym, że zmienne psychologiczne i fizjologiczne reprezentują różne aspekty emocji,

– 3) warunkiem koniecznym do powstania syndromu psychosomatycznego jest wrodzona słabość określonego narządu (Terelak 1995 s. 29).

Do innych teorii uważanych za koncepcje psychologiczne stresu zalicza się teorie lęku i teorie frustracji. Teorie lęku można przedstawić w ramach koncepcji psychoanalitycznych (które tworzyli Freud, Adler, Horney), behawioralnych (Dollard i Miller), egzystencjalnych (May, Franki) i poznawczych (McReynolds, Miller, Galanter i Pribram). Problematyką teorii frustracji, jej przyczynami i skutkami zajmowali się m. in. Rosenzweig, Dollard, Levin, Yates, Epstein, Frączka i Kofta, Grzegołowska i Klarkowska, Horney (Terelak 1995 s. 27 i nn.).

Do podstawowych teorii stresu psychologicznego można zaliczyć również teorię zagrożenia emocjonalnego Janisa, teorię percepcji zagrożenia Appleya, teorię oceny poznawczej zagrożenia Lazarusa, fenomenologiczno- -cybernetyczną teorię stresu Aptera, teorię sytuacji trudnych Tomaszewskiego, informacyjno-regulacyjną teorię stresu Reykowskiego, rozwojową teorię sytuacji trudnych Tyszkowej. Szczegółowych podziałów teorii stresów dokonuje Grochmal (1992 s. 1 i nn.).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.