Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Termin „uczenie się”

Krańcowo odmienne stanowisko zajmują ci autorzy, którzy terminu „uczenie się” używają tylko w odniesieniu do człowieka, a ponadto ograniczają jego zakres do tych rodzajów działalności, którym towarzyszy zamierzenie osiągnięcia określonego celu. Traktują oni uczenie się jako działalność świadomą, właściwą tylko człowiekowi. Czynią to niekiedy wyraźnie programowo, dając wyraz przekonaniu, iż świadome procesy zachodzące u człowieka mają tak odrębną specyfikę, że obejmowanie tym samym pojęciem zmian, jakie pojawiają się w zachowaniu zwierząt, prowadzi do nieporozumień i powoduje ujemne konsekwencje dla nauki (Szewczuk, 1966).

Oprócz stanowisk krańcowych zarysowują się również stanowiska pośrednie. Reprezentanci ich ujmują pojęcie uczeniasię szerzej niż to czynią zwolennicy ostatnio przytoczonego poglądu, węziej zaś – niż przedstawiciele wskazanej teorii zachowania. Niektórzy, charakteryzując ewolucję w rozwoju pojęcia uczenie się, wskazują, że od wąskiego rozumienia tego pojęcia jako procesu dotyczącego wyłącznie człowieka psychologia przeszła do ujmowania uczenia się jako procesu występującego również u zwierząt (Linhart, 1965).

Rozpatrując pojęcie uczenia się, tak jak ujmowane jest ono przez poszczególnych autorów, moglibyśmy wskazać na różnice związane z ich stanowiskiem teoretycznym. Dotyczą one głównie okoliczności i mechanizmów uczenia się. Znane są różnorodne koncepcje wyjaśniające, co jest warunkiem koniecznym, żeby następowało uczenie się, i na czym ono polega. W związku z tym wyodrębnia się nawet wśród nich oddzielne kategorie3. Teorie uczenia się wyznaczają w ten sposób zakres zjawisk, których dotyczą. Można by więc mówić o pojęciu uczenia się rozpatrywanego w obrębie poszczególnych teorii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.