Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Zasada hierarchicznego porządku – subsystemy, granice

W myśl tej zasady funkcjonowanie poszczególnych podsystemów stanowi o jakości funkcjonowania całego systemu rodzinnego. Rodzina realizuje swoje funkcje poprzez podsystemy. Minuchin wyróżnił dwa szczególnego rodzaju podsystemy:

Przymierze (alliance) – przybiera ono zwykle postać diady, czyli związku dwojga ludzi. Ma ono elastyczne granice, które są wzajemnie przepuszczalne (w przeciwieństwie do granic sztywnych, nieprzepuszczalnych – charakterystycznych dla koalicji). Nie jest to związek skierowany przeciw komukolwiek. Osoby tworzące przymierze mogą je opuścić, zależnie od własnej woli, ewentualnie do diady może przyłączyć się osoba trzecia.

Koalicja (koalition) – posiada sztywne granice, które uniemożliwiają opuszczenie związku. Najczęściej koalicje zawiera się przeciwko osobie trzeciej, np. matka z dzieckiem przeciwko mężowi/ojcu alkoholikowi.

Poszczególne podsystemy oddzielone są granicami. Granice można rozumieć jako reguły określające sposoby postępowania osób wchodzących w skład danego podsystemu. Właściwe granice są wówczas, gdy istnieją jasne i czytelne relacje, np. potrzebę oparcia żona realizuje w relacji do męża, a nie do najstarszego syna. Analizując granice w systemie rodzinnym, Minuchin dokonał podziału na takie, które określił terminami: sztywne, nadmiernie przepuszczalne oraz granice o normalnej przepuszczalności (Minuchin 1974 s. 54). Granice sztywne w systemach rodzinnych wpływają na upośledzenie interakcji rodzinnych, na izolację członków rodziny od otoczenia. Granice bardzo przepuszczalne to takie, w których nie ma miejsca na indywidualizm i intymność, wszyscy należący do systemu wiedzą o pozostałych wszystko. Granice o normalnej przepuszczalności stanowią „złoty środek”. Członkowie systemu mają poczucie szczególnych więzi ich łączących, jednak nie izolują się od innych systemów, do których należą, zachowując przy tym poczucie własnego indywidualizmu.

Maria de Barbaro (1994 s. 48) stwierdziła: „Dla właściwego funkcjonowania rodziny, podstawowe znaczenie ma jasność granic między podsystemami. Granice powinny umożliwiać członkom poszczególnych podsystemów spełnianie należnych im funkcji, bez zakłóceń ze strony członków innych podsystemów. Z drugiej strony muszą one być na tyle «przepuszczalne», aby możliwy był wzajemny kontakt członków rodziny. Układ podsystemów w obrębie rodziny nie jest tak ważny jak to, żeby ich granice były wyraziste”.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.