Szukasz psychologa w Gliwicach? Nasz gabinet psychologiczny zapewni Ci pomoc!

Zjawiska w rodzaju déja vu i déja vécu

Zjawiska w rodzaju déja vu i déja vécu utwierdziły ludzi, skłonnych do snucia fantastycznych koncepcji, w wierze w wę- drówkę dusz. Trzeba przyznać, że tłumaczenie obj’awu „już widzianego” i „już przeżytego” odżyciem utajonych wspomnień z okresu niemowlęctwa jak sądzi np. J. T. Mac Gurdy (wg G. M. Wybum i R. W. Pickford, 1970, s. 232) – też brzmi trochę fantastycznie, choć nie jest to hipoteza tak całkiem pozbawiona podstaw, jak skłonni jesteśmy sądzić. W każdym razie, śledząc genezę déja vu z pewnością nie należy pomijać przeżyć z wczesnego dzieciństwa. Czy jednak można w sposób nie budzący zastrzeżeń sprawdzić, że pewne doznania, np. /. trzeciego roku życia, zapomniane jakby się zdawało ulegają w pewnych okolicznościach odtworzeniu? Jeżeli tak jest, to pojawia się możliwość, przy uwzględnieniu jeszcze innych danych z psychologii pamięci, próby wyjaśnienia przypuszczalnego mechanizmu déja vu.

Szukając odpowiedzi na pytanie czy wydarzenia z pierwszych lat życia mogą przetrwać w pamięci, zostaną tu przypomniano badania tylko jednego autora, ale są to doświadczenia wyróżniające się prostotą i ścisłością. Zostały one przeprowadzone przez H. J. Eysencka (1965, s. 59), z zastosowaniem hipnozy. Wiadomo dobrze, że odtworzenie wspomnień z odległej przeszłości, jak i ogólnie ujmując, przypomnienie niektórych zapomnianych treści, staje się możliwe w hipnozie, jeżeli oczywiście niepamięć nic jest wywołana zmianami organicznymi w tkance mózgowej. Otóż Eysenck posłużył się również hipnozą, ale nie na tym polega pomysłowość doświadczenia, lecz na takim jego układzie, który umożliwił sprawdzenie wierności wspomnień oraz szczerości badanych, bez uciekania się do relacji innych osób. Badanemu, po wprowadzeniu go w stan snu ‚hipnotycznego, poddawano sugestię, że jest dzieckiem, mającym np. dziesięć lat, i pytano na jaki dzień tygodnia przypadły wówczas jego urodziny (lub Boże Narodzenie). Starano się następnie „cofnąć” badanego do okresu jeszcze wcześniejszego zadając analogiczne pytania, 93% prawidłowych odpowiedzi otrzymano w wyniku „regresji” badanych do wieku lat dziesięciu, 82°/o – do lat siedmiu, a 69% – do wieku lat czterech.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.